دغدغه های یک مدد کار اجتماعی
همه روز روزه بودن همه شب طواف کردن....
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :سید حسن موسوی چلک

به یاد مرحوم دکتر مظفر کریمی

نظام چند لایه تامین اجتماعی، ضرورتی اجتناب ناپذیر

اگر چه نامرادی های زیادی را تحمل می کرد اما هیچ گاه از تلاش در این حوزه از پا نمی افتاد. همیشه می گفت راه برون رفت ما از این وضعیت نابسامان اجرایی شدن این نظام تامین اجتماعی چند لایه است و در این راه باید همه سختی ها، نامرادی ها، بد اخلاقی ها و حتی آزارها را تحمل کرد ولی باید برای مردم کار کرد و حرکت کنیم و حق مردم این زندگی نیست.

 

سید حسن موسوی چلک

رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

 

تامین 24 / سال 1372 که در  دانشگاه علوم پزشکی در استان مرکزی  مشغول  به کار شدم. در ارتباط با بیماران و مشکلاتی که در خصوص بیمه داشتند متوجه این موضوع شدم که  نظام بیمه ای ما کارآمدی لازم را ندارد. اما در این خصوص اطلاعات زیادی نداشتم  و محدود به دو واحد درس «تامین اجتماعی» بود که در مقطع کارشناسی در رشته مددکاری اجتماعی در دانشگاه علامه گذرانده بودم.

همیشه این سوال در ذهنم بود که با این نوع حمایت های ناقص و ضعیف و ناکارآمد که ما داریم از خانواده های نیازمند  انجام می دهیم ره به جایی نخواهیم برد. بعد از دو سال در بهزیستی استان استخدام شدم. آنجا بیشتر این موضوع برایم محرز شد. همه حمایت های این سازمان و سایر سازمان های اجتماعی فقط و فقط وابستگی بود و بار مالی زیادی که به دولت هر سال در بودجه تحمیل می شد که نتیجه ای هم در راستای توانمند سازی نداشت و هر ساله هم به تعداد این افراد اضافه می شد. نارضایتی مردم و  دولتی ها نتیجه این حمایت های مستمر و ناکارآمد بود. بعد که در سال 1378 به بهزیستی کشور آمدم همچنان  این دغدغه را داشتم اما هیچ گونه اطلاعاتی در این خصوص نداشتم تا این که در سال 1381 به دفتر رفاه و تامین اجتماعی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور منتقل شدم. در آنجا مطالبی در خصوص نظام چند لایه تامین اجتماعی و البته مطالب مشابه بیشتر در اختیارم قرار گرفت. جلساتی با حضور صاحب نظران داخلی و خارجی برگزار می شد و به عنوان یک مددکار اجتماعی بیش از پیش متوجه اهمیت این موضوع شدم . ولی آنجا بود که نام یکی از افراد مرتبط با این موضوع را شنیدم و ایشان کسی نبود جز آقای دکتر مظفر کریمی.

شماره تماس ایشان را گرفتم و با هم صحبت کردیم و چون برنامه چهارم توسعه هم در حال نوشتن بود و یکی از دغدغه ها هم همین موضوع بود متوجه شدم کسی که بیش از همه در این خصوص کار کرده و مطلب نوشته و راه برون رفت از این وضعیت  را می داند و به عبارت بهتر باور دارد مرحوم دکتر کریمی است. مطالبی از ایشان گرفتم و مطالعه کردم ولی دانش بیمه ای نداشتم و این یکی از مشکلات من بود. هر از چند گاهی در سیاستگذاری ها و جلسات به این موضوع پرداخته می شد اما در عمل هنوز اتفاق خاصی نیفتاده بود.این ارتباط حفظ شده بود و زمانی که با مرکز پژوهش های  مجلس هم همکاری داشت این  ارتباط حفظ شده بود و در حوزه های دیگر هم از ایشان مشورت می گرفتم تا این که در تابستان 1390 بعد از ادغام سه وزارت خانه تعاون، کار و امور اجتماعی و رفاه اجتماعی، وزارت خانه جدید (از نظر من ناکارآمد) تشکیل شده بود. در حوزه رفاه اجتماعی معاونتی با این عنوان می خواست شکل بگیرد. یکی از دفاتر «بیمه های اجتماعی» بود. خیلی دلم می خواست ایشان این مسوولیت را بگیرد. اتفاقا آقای عمادی که معاون وقت معاونت رفاه اجتماعی بود به من گفتند که برای این دفتر آقای دکتر مظفر کریمی در نظر گرفته شدند.خیلی خوشحال شدم و امیدوار. من هم برای مدیریت دفتر امور آسیب های اجتماعی پیشنهاد شده بودم. علاقه ای به پذیرش مسوولیت نداشتم حتی در صحبت با وزیر وقت هم این موضوع را شفاف و صریح اعلام کردم. ولی در نهایت هم من و  هم ایشان به عنوان مدیران کل جدید این دو حوزه منصوب شدیم. فرصت خوبی بود تا بیشتر در کنار این ایشان باشم و از ایشان یاد بگیرم. همین گونه هم شد و از نشست با ایشان لذت می بردم. عاشق این کار بود و تمام تلاش خود را برای این کار انجام می داد. می نوشت، سخنرانی می کرد، پیشنهاد می داد، دفاع می کرد، نقد می کرد و .. همیشه هم شفاف و صریح بود و از نظر کارشناسی خود دفاع جانانه می کرد. البته نقد های دیگران را هم می شنید. زمانی که از نظام چند لایه تامین اجتماعی حرف می زد از عمق وجودش به آن اعتقاد داشت و باور کرده بود که راه خروج از این وضعیت، اجرایی شدن این موضوع است.حتی زمانی که با هم برای برنامه پیشنهادی وزیر  جدید را می نوشتیم که هر کسی معرفی شد پیشنهادات مان را ارایه کنیم تا موضوع مورد غفلت قرار نگیرد، ایشان در  اولین پیشنهاد خود موضوع اجرایی شدن  نظام چند لایه تامین اجتماعی را نوشته بود. حال که با سالگرد وفات ایشان رسیدیم این فرصت را بهانه می کنم تا به دغدغه ایشان را برای خودم یادآوری کنم.

یکی از وظایف دولت ها (حکومت ها) بستر سازی برای تحقق رفاه اجتماعی برای آحاد جامعه است که تحقق این موضوع می تواند مبنای ارزیابی عملکرد آنها محسوب شود. این وظیفه در قبال افراد دارای نیاز های حاص و نیازمند حمایت ها و مساعدت های اجتماعی بیش از دیگران مهم قلمداد می شود . گر چه انتظار می رود با اجرای نظام چند لایه تامین اجتماعی، فراگیری بیمه های اجتماعی برای همه مردم در جامعه را شاهد باشیم. شاید به دلیل اهمیت همین موضوع بوده که در طول سه دهه اخیر به اهمیت این موضع پی برده شده و بار ها در عرصه سیاستگذاری های کلان کشور حرکت به سمت بیمه فراگیر تامین اجتماعی مطرح شده است و حتی در ماده 27 قانون برنامه پنج توسعه کشور طراحی و استقرار نظام تامین اجتماعی چند لایه مورد توجه قرار گرفته است. گر چه باید بپذیریم که تاکنون فقط در حد«حرف» بوده و در عمل اقدامی عملی برای تحقق آن  صورت نگرفته است. شنیده ها حاکی از آن است که در کمیسیون اجتماعی و دولت الکترونیک دولت موضوع مصوب شده است و منتظر تصویب در دولت و ارسال لایحه آن به مجلس شورای اسلامی است که این خبر خود یک خبر خوب است. تصویب این لایحه کمک می کند تا همه مردم بتوانند تحت پوشش  بیمه های اجتماعی قرار گیرند و حتی با استفاده از این ظرفیت قانونی شرایط توامندسازی افراد تحت پوشش نهاد های اجتماعی  را فراهم کرد تا از حمایت مستقیم دولت خارج شوند که اکنون بار مالی زیادی را برای دولت دارند و ضروری است تا منابع حمایت های مالی فعلی هم که با حداقل های توانمندسازی فاصله بسیار زیادی دارد، به سمت بیمه اجتماعی فراگیر سوق داده شود. سطح بندی و اولویت بندی  خدمات  و پوشش بیمه ای براساس میزان نیاز توانمندی و مشارکت انجام شود، عدالت در دسترسی به خدمات و پوشش بیمه ای هم تحقق پیدا کند، وحدت رویه و افزایش کارآمدی بیمه ها نیز از دیگر نتایج اجرای این نظام خواهد بود و حتی حمایت ها هم سطح بندی می شود و بار مالی دولت هم  در مجموع کم خواهد شد و اعتماد متقابل را هم به دنبال خواهد بود.

خاطرم هست که در آغاز فعالیت ایشان به عنوان مدیرکل دفتربیمه های اجتماعی آقای اسماعیل گرجی پور که الان مسولیت دفتر بیمه های اجتماعی وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی را دارد و در آن زمان کارشناس این دفتر بود از من سئوال کرد که برای پیشرفت در کارم چه کار کنم؟ به ایشان پیشنهاد کردم تا می توانید از آقای دکتر کریمی یاد بگیرید. ایشان دایره المعارف تامین اجتماعی کشور هستند و گنجی هستند که باید قدر ایشان را بدانید. همین هم شد و بعد از آن مرحوم، آقای گرجی پور کار ایشان را پیگیری کرد و با همکاری استادان دیگر این موضوع را در دولت  پیگیری کرد.

گر چه نامرادی های زیادی را تحمل می کرد اما هیچ گاه از تلاش در این حوزه از پا نمی افتاد. همیشه می گفت راه برون رفت ما از این وضعیت نابسامان اجرایی شدن این نظام تامین اجتماعی چند لایه است و در این راه باید همه سختی ها، نامرادی ها، بد اخلاقی ها و حتی آزارها را تحمل کرد ولی باید برای مردم کار کرد و حرکت کنیم و حق مردم این زندگی نیست. خاطرم هست در کنفرانس امور اجتماعی در برنامه ششم توسعه که در سطح ملی در گناباد برگزار شده بود به همراه همسرش آمد و در یک پانل تخصصی مجدد  این موضوع را مطرح کرد. از هر فرصتی برای بیان دیدگاهش استفاده می کرد.

نکته آخر این که همیشه قدردان همسرش بود و به فرزندانش عشق می ورزید. از دست دادن ایشان ضایعه بزرگی برای کشور بود. گرچه تا بود قدردانش نبودیم. روحش شاد و یادش گرامی باد.

 

به یاد مرحوم دکتر مظفر کریمی اجرای نظام چند لایه تامین اجتماعی ضرورتی اجتناب ناپذیر

 





نوع مطلب : یادداشت ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
1397/02/28
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی